Pulverzuckerstrand

20/7/2021 – Sassnitz - De ontbijtzaal van Kurhotel Sassnitz staat vol maquettes van zeilschepen. De ochtend is zonnig en het licht is sterk, ik zoek met half dichtgeknepen ogen brood en boter. De rit gaat naar Kap Arkona, het noordelijkste punt van het eiland. We suizen nog eens door het Jasmundpark, dit keer met voorkennis, we genieten nog meer van het bomenspektakel. Gwen rijdt een binnenbandje plat, Jeroen plakt het zorgzaam naar een nieuw leven. Na het park is er een felle klim naar Lohme, de zon is nu echt doorgebroken en het zicht op de Oostzee is adembenemend mooi. Karin wordt verleid door een bord waarop staat ‘Sonnenuntergangsbowle, auch zum mitnehmen’. Ze aarzelt, maar het is te vroeg voor rumpunch. Verder naar Glowe en dan rijden we over de landengte Schaabe, die de schiereilanden Jasmund en Wittow verbindt. Prachtige rit, links van ons de Jasmunder Bodden en rechts van ons de Tromper Wiek. Een Wiek is een bocht in zee. Zeg het eens drie keer luidop: ‘Tromper Wiek’, het is als een kind dat leert spreken. Rechts een strand en links een dennenbos. Het pad hobbelt en schudt ons flink door elkaar. Bij Ostseebad Breege nemen we een pauze op het terras van Strandcafé Breege. Vakantiegangers flipfloppen over het kleine pleintje naar zee, waar hun strandkorf op hen wacht aan het poedersuikerstrand. We eten Flammkuchen, iedereen behalve ik drinkt niet-alcoholisch. Ik spoel spek en ajuin door met een Rostocker Pils. De zon staat hoog en nodigt uit tot luiheid en lezen in een roddelblaadje. De fiets roept en onze benen draaien snel als onvermoeibare pistons naar Kap Arkona.

Breege, poedersuikerstrandje

Tromper Wiek

Happy

Kind der Küste, een bittere Rostocker


Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Rücksichtslos, Überheblich und Gemeingefährlich

Afbeelding
20/7/2021 – Kap Arkona – De rit van Breege naar Kap Arkona is uitdagend voor fiets en ruggengraat. In DDR-tijden werden militaire wegen aangelegd met betonnen balken die op gelijke afstand van elkaar dwars op de grond gelegd werden. Tussen de balken een grote voeg, al dan niet begroeid met gras of onkruid. We rijden door Fischerdorf Vitt. Rieten daken, onverharde wegen en een ronde kapel uit 1806. Er zou nog één vissersfamilie actief zijn. De omgeving is keimooi, maar de fietstocht is kedong, kedong, kedong... De Kap zelf is een teleurstelling, een vuurtoren en wat oude militaire gebouwen. De Duitse marine is er actief met bunkers bouwen sinds 1915.  We dalen af naar zee en kijken hoe de Oostzee rustig tegen het strand klotst.  Dan naar ons hotel in Putgarten. De Ferienwohnung die we geboekt hebben is nog niet klaar en er zijn al helemaal geen lakens of handdoeken. De conciërge is een doorrookte vrouw van in de zestig. Ze is verward, wil ons een rekening aansmeren van € 60 voo...
Meer lezen

Gwens noodsignaal

Afbeelding
21/7/2021 – Putgarten – Een glas kraantjeswater en we gaan op weg. In de vakantiewoning is geen ontbijt te krijgen. Eerst verzamelen we lakens en handdoeken in een mand en brengen ze naar de conciërge. Ze is blij dat ze van ons af is. Putgarten telt geen enkele winkel. We pedaleren op een lege maag naar ons volgende doel. Het voornemen is om de eerste de beste bakker binnen te gaan. In Mattchow niks, in Kassevitz niks en in Zühlitz worden we lamzalig. Dan verliezen we Gwen, die onbewust een noodsignaal naar haar dochter heeft gestuurd op haar Garmin. In Altenkrichen spotten we een Netto-supermarkt. Op de parking ruikt het naar vers brood en gebak. Binnen is er een toog met een overvloed aan ontbijtkoeken waarbij je koffie kunt krijgen. We gaan zitten in de Kundenecke en genieten van ons ontbijt en een Milchkaffee. Jeroen heeft aan een kraam buiten aardbeien gehaald en we graaien gretig in het kartonnen bakje. Ze zijn lekker en donkerrood.  De westelijke kant van Rügen is minder cha...
Meer lezen