Rhett von Rügen

Putbus - 17/7/2021 - De kou en regen maken vandaag plaats voor wat beters. In het zwerk schapenwolkjes en een waterzonnetje. The Weather Channel geeft de hele week zon in Rügen. De fietsen wiegen zachtjes op de fietsendrager, de autoradio streelt onze oren zacht met ‘Dreiklangsdimensionen’, een song van Rheingold uit de vorige eeuw. De kilometers rollen snel op de Duitse Autobahn en in Stralsund steken we de Rügenbrücke over naar Altefähr. Ach Rügen, de badkuip van Berlijn. Eiland van witte, smalle stranden vol strandkorven, die de frisse wind uit de nek van de badgasten houden. Eiland van witte villa’s uit La Belle Epoque, gevrijwaard van de sloop dank zij de DDR en in ere hersteld met kapitaal van de Wessies. We arriveren bij Gutshaus Ketelshagen en Rhett von Rügen blaft ons op zijn eigen manier welkom. Ruth Meyer, ofwel, Frau Doktor Ruth Meyer heet ons welkom en strompelt mee om ons onze kamer te tonen in het bijgebouw, het Gutshaus heeft ook een geklasseerd hoofdgebouw. Alles prachtig gerenoveerd, ‘kernsaniert’ zoals de Duitsers zeggen. Ruth heeft weinig adem maar ze loopt alle trappen met ons mee. Alleen de ladder naar de kamer van Gwen en Jeroen, wijst ze aan met haar vinger. We sms’en dat we aangekomen zijn, onze vrienden zitten op een half uurtje. Terwijl we buiten het goed verkennen, zien we een blauwe auto met fietsen de ingang voorbijrijden in razende vaart. GPS en afgelegen dorpen zijn geen beste vrienden. Na de beddenverdeling een ritje naar Putbus, een neoclassicistisch stadje, gesticht door Wilhelm Malte zu Putbus. Hij introduceerde ook het baden in zee in het nabijgelegen Lauterbach, waar wij ons beperken tot een maaltijd in het Fisch- und Steakhouse bij Muhammad Usman. Geen fusionkeuken, maar oerduitse Scholle met gebakken aardappelen, alles op de ‘Terrasse mit Meeresblick.’ Morgen begint de fietstocht.

Vier op een rij