Prorer Wiek

oktober 03, 2021

19/7/2021 – Binz – We ontbijten buiten op het terras in Sellin. Vandaag rijden we naar Sassnitz langs de Prorer Wiek, de bocht in de Oostzee voor Prora. Alle tassen bevestigen op de fietsen kost wat tijd, maar al snel zoeken we onze weg naar de Rügener Rundweg. Daarvoor dokkeren we eerst over kasseien die slechter zijn dan die van Parijs-Roubaix. We rijden Binz binnen, de meest mondaine stad van Rügen. Gwen koopt zonnecrème bij de apotheker, we zijn blij dat het wat zomert! Weer witte villa’s en het imposante en gerestaureerde Kurhaus. Oorspronkelijk gebouwd door Berlijnse bankiers in 1890, afgebrand, weer opgebouwd in 1907 door de gemeente Binz. In de twintiger jaren verkocht aan Adalbert Kaba-Klein en dan door de nazi’s ‘arisiert’. De DDR gebruikt het achtereenvolgens als gevangenis, ontspanningsoord voor officieren van de Volksarmee en weer als hotel van het DDR-Reisebüro. Na 1989 krijgt het weer zijn charme uit de twintiger jaren. Vandaag breng je beter een dikke portemonnee mee. De Duitse geschiedenis loopt mee met de Rügener Rundweg en wat verder komen we bij Prora. Een megalomaan project van de nazi’s, die in de bocht vanaf 1935 een vakantieoord bouwen. De organisatie Kraft durch Freude bouwt er een vijf kilometer lange rij gebouwen waar 20 000 mensen tegelijk vakantie moeten kunnen nemen. Het komt er echter niet van want in 1939 valt het gehamer aan het bijna voltooide gebouw stil. We rijden door via Neu Mukran naar Sassnitz, vissershaven waar we in het Kurhotel gaan slapen vanavond. We vinden een Italiaan die ons rond het vieruurtje nog een wafel wil serveren. De eigenaar lijkt me uit de Balkan te komen, pizza’s slijten makkelijker dan Bosnische stoofpotjes. Om één of andere reden mogen we niet aan de tafels aan de overkant in de zon zitten. Het Kurhotel staat vol scheepsmaquettes en aan de muren hangen enkel zeetaferelen. Er is nog tijd en we besluiten om nog naar Jasmund te fietsen.